صدام نه اولین دیکتاتور است و نه آخرین دیکتاتور!

مرگ دیکتاتورها، در اوج قدرت دیدنی است، نه در هنگام ضعف و شکست!

صدامی که بدار آویخته و اعدام شد، پیرمرد مفلوک ضیف و بی قدرت اسیر در بندی بود، که شاید بطور طبیعی و در سلول زندان، چند ماه دیگر بیشتر زنده نمی ماند؛ اما انگلیسی های سیاستمدار، برای آینده کشورهای عرب، و حفظ منافع خود، احتیاج به یک قهرمان مرده داشتند؛ و اینک، صدامی که مشخص نیست میلیاردها ثروتش را در کجا سپرده و دفن کرده، در نزد طرفداران و هوادارانش، در حال تبدیل به اسطوره و قهرمان شدن است. اسطوره ای که با آمریکا جنگید و به اسرائیل موشک پرتاب کرد و بدست آمریکائی ها اعدام شد؛ و اینگونه است که دیکتاتور، بر خلاف قاعده، اسطوره و قهرمان می شود.

آنکه در تصاویر نشان دادند و اعدام شد، صدامی نبود که جهانیان می شناختند، نه لباس نظامی به تن داشت. نه اسلحه در دست داشت. نه نای راه رفتن و حرف زدن داشت. یک پیرمرد خسته و درمانده ای بود، با حالت رقت آمیز، که بدون تحقیرشدن، برای مردن، تنها یک لحظه درد و رنج کشید، و بعد، جسدش با کمال احترام و عزت، توسط قبیله اش در زادگاهش دفن شد و دخترش از اردن، پدر خود را شهید نامید.

امروزکارهایی را که دیروزایران سعی داشت انجام دهد، و زمینه آن را فراهم ساخته بود، و انجام نداد، و نگذاشتند که انجام دهد را آمریکا انجام می دهد؛ ایران می خواست بخاطر تجاوزعراق، کربلا را فتح کند، آمریکا فتح کرد. ایران می خواست صدام راشکست بدهد، آمریکا شکست داد. ایران می خواست صدام را  محاکمه و تنبیه کند؛ آمریکا محاکمه و اعدام کرد؛ و اما هنوزعراق تحت اشغال است و آبستن حوادث؛ و سیاست سیاستمداران انگلیسی، بدست آمریکایی ها، و با حلقه دار و بنام مجازات، صدام مرده را زنده کرد!

صدام از زمانی که عراق اشغال شد مرده بود، و آنگاه که با آن وضع زننده دستگیر گشت، شوکت و غرورش شکست و ازبین رفت، و اما آمریکایی ها، به صدام زنده ای نیازداشتند که بتواند مخالفان شیعه و ایران را درعراق رهبری کند، و اینک جانشین صدام، در راهست، و بزودی، با کمک پنهان قدرت های اشغالگر، پرچمی  را در دست خواهد گرفت، که صدام ازدست داده بود، و دوستان و یاران صدام، بیش ازآنکه دشمن انگلیسی ها و آمریکایی ها باشند، دشمن شیعیان و ایرانیان خواهند بود.

محاکمه پینوشه سالها طول کشید و سرانجام به مرگ طبیعی و در بستر بیماری و با لباس نظامی و درجه ژنرالی مرد. دیکتاتور ترکمنستان هم سکته کرد و مرد. شاه ایران هم در بستر بیماری مرد. و اما حکایت اعدام صدام،  حکایت فریب دوباره جهان سوم است.

آیا صدام، آخرین و تنها دیکتاتورزنده جهان بود؟ آیا عصر و دوران دیکتاتورها به پایان رسیده است؟! به چه کسی می گویند دیکتاتور و اصلا دیکتاتور چیست؟ و مهمتر ازهمه اینکه، آیا بهترین نوع حکومت برای جهان سوم، دیکتاتوری نیست؟!